Bestrijding van de muskusrat

Schade aan oevers en dijken door onvermoeibare gravers

Muskusratten leven het liefst in een waterrijke omgeving. Zeeland is daarom een provincie waar deze waterratten het uitstekend naar hun zin hebben. Omdat de muskusratten veel schade veroorzaken aan oevers en dijken, proberen we de populatie zo klein mogelijk te houden. Dat doen we door de muskusrat actief te bestrijden.

Heeft u (sporen van) een muskusrat gezien? Meld het ons! Een melding van een bruine rat kunt u doorgeven bij uw gemeente.

Niet vaak te zien, maar wel te traceren

Bij schemering en vooral ’s nachts komen muskusratten buiten hun hol. Twee keer per jaar gaan de muskusratten op zwerftocht. In het voorjaar gaan mannetjes op zoek naar een vrouwtje, in het najaar worden de jongen het nest uitgestuurd op zoek naar een eigen territorium. De kans dat je een muskusrat ziet is dus klein, maar ze verraden zich door de volgende sporen:

  • Verzakkingen en afkalvende oevers: muskusratten graven grote holen in oevers en veroorzaken daarmee verzakkingen of instabiele oevers.
  • Zwembanen en zwemgeulen: in sloten vol kroos of waterplanten zie je zwembanen of zwemgeulen in ondiep water. De banen en geulen zijn kaarsrecht en duiken vervolgens de kant in.
  • Glijsporen: muskusratten laten zich op hun buik het water inglijden, daardoor ontstaan ingesleten glijsporen (ongeveer 12 cm breed).
  • Hol: de ingang van een hol bevindt zich onder water. Wanneer er ijs op het water ligt, verraadt een luchtbellenspoor de ingang van het hol.
  • Hut: in de winter maken muskusratten hutten van rietachtig materiaal variërend van 50 cm tot ruim een meter hoog.

Denk je dat je deze sporen herkent? Laat ons de locatie weten via een meldingsformulier en help ons schade aan het watersysteem en veilige dijken te voorkomen! 

Snelle voortplanting en geen natuurlijke vijanden

Muskusratten komen van nature niet in Nederland voor. Ze hebben nagenoeg geen natuurlijke vijanden en planten zich snel voort. Om die redenen vormen ze al snel een plaag. Volgens de Flora- en Faunawet mag er op muskusratten gejaagd worden. In 2000 werden in ons werkgebied nog 35.592 muskusratten gevangen, vijftien jaar later zijn er dit nog 3.188.

Het vangen en vooral het opsporen, van muskusratten is een vak apart. Het werk vereist veel ervaring, kennis van de natuur en techniek. De bestrijding moet bovendien gebeuren op een manier die zo weinig mogelijk dierenleed veroorzaakt. Ook proberen we bijvangsten te voorkomen en terughoudend te zijn met vangmateriaal in het veld.

Signalement: donkerbruine bontvacht en stompe kop

  • Te vinden in of in de buurt van water
  • Donkerbruine bontvacht
  • Stompe kop waar oren nauwelijks zichtbaar zijn
  • Ongeveer 60 cm (volwassen)
  • Lange, zwarte, onbehaarde platte staart
  • Zwemt met zijn hele rug boven water
  • Zwemborstels tussen tenen van achterpoten

Meer informatie: