Blauwalg

Blauwalg is een natuurlijk verschijnsel dat in warme, droge perioden voorkomt. Vaak wanneer de watertemperatuur boven de twintig graden komt. Omdat de bacterie giftige stoffen kan produceren voor mens en dier, is het advies om contact met dit water te vermijden. Aanwezigheid van blauwalg is zeer afhankelijk van omstandigheden en kan per dag verschillen. Daarom vraagt het waterschap mensen zelf alert te zijn.

Hoe is blauwalg te herkennen?

Als het water eruit ziet als groene soep, er een olie- of verfachtige drijflaag zichtbaar is en het water bovendien stinkt, is de kans groot dat het om blauwalg gaat. Door de warme omstandigheden groeit de blauwalg zo hard dat afstervende blauwalgen gifstoffen vrij laten komen en daardoor de zuurstof in het water afneemt. Mens en dier kunnen ziek worden door de gifstoffen. Vissen en andere waterdieren kunnen last krijgen van zuurstofgebrek. Blauwalg komt vooral voor in stilstaand water. 

Symptomen:

  • het water ziet eruit als groene soep;
  • er is een olie- of verfachtige drijflaag zichtbaar;
  • het water stinkt.

Hoe te handelen?

Het waterschap raadt aan zorgvuldig te zijn en onnodig contact met het besmette water te vermijden. Honden kunnen beter niet in water met blauwalgen zwemmen ook adviseert het waterschap om niet te vissen in dit water. Contact met besmet oppervlaktewater kan lei-den tot huidirritatie, zoals jeuk en rode vlekken. Als mensen of dieren het water via de mond binnen krijgen kan het maag- en darmklachten veroorzaken. De gevoeligheid bij mensen is zeer verschillend. Mensen die toch in contact komen met water dat blauwalgen bevat, wordt geadviseerd een normale hygiëne toe te passen, zoals handen wassen en/of douchen.

Vermijd contact

Soms gebeurt het dat watervogels de bacterie binnenkrijgen. Ook hiervoor waarschuwt het waterschap om dode dieren niet aan te raken, maar melding te maken bij het waterschap of de gemeente. Zieke vogels worden naar Stichting Vogel- en zoogdierenopvang De Mikke in Middelburg gebracht. Naast het waterschap zijn gemeenten en andere terreinbeheerders er verantwoordelijk voor om dode dieren (zo snel mogelijk) uit het water op te ruimen.