Hieronder vindt u de antwoorden op de veelgestelde vragen rondom vissterfte. Heeft u een vraag die hier niet tussenstaat? Neem dan contact op met het waterschap.
Wat is de oorzaak van vissterfte?
Vissterfte kan verschillende oorzaken hebben. In het beheergebied van Scheldestromen sterven vissen meestal door zuurstoftekort, of door hoge chloridegehalten in het water. Dit komt het vaakst voor in de zomer, wanneer de watertemperatuur toeneemt. In deze periode is de kans op algenbloei en daarmee lage zuurstofgehalten groter. Ook verdampt er meer water waardoor de het zoutgehalte van water kan toenemen. Daarnaast kan vissterfte ook optreden bij lozing van toxische stoffen.
Wat doet het waterschap bij vissterfte?
Bij vissterfte worden de dode vissen geruimd, soms in samenwerking met terreinbeheerders of de gemeente. Daarnaast worden verschillende waterkwaliteitsparameters gemeten om mogelijke oorzaken te kunnen achterhalen (zuurstofverzadiging, chloridegehalten etc.). Bij vermoeden van een lozing kunnen ook chemische parameters worden gemeten. Bij vermoeden van de aanwezigheid van toxische algen wordt een watermonster genomen en geanalyseerd. Het handelingsperspectief is afhankelijk van de situatie, locatie, oorzaak en omvang.
Wat betekent vissterfte voor de waterkwaliteit op de lange termijn?
De effecten op de waterkwaliteit zijn verschillend, en afhankelijk van oorzaak en omvang van de vissterfte. In de meeste gevallen treedt vissterfte lokaal op, en zal de visgemeenschap zich op natuurlijke wijze herstellen. Bij grootschalige vissterfte, bijvoorbeeld door lozing van toxische stoffen, kan een groot deel van de visgemeenschap verdwijnen. De meest gevoelige soorten verdwijnen als eerst. Het verdwijnen van soorten kan leiden tot verstoring van het evenwicht in het ecosysteem en veranderde voedselwebrelaties.
Vormt het een bedreiging voor mens of (andere) dieren?
Grote hoeveelheden dode vissen kunnen bijdragen aan de (verdere) afname van het zuurstofgehalte. Dode vissen kunnen daarnaast een schakel vormen in de botulismecyclus, vooral in warm, ondiep en zuurstofarm water. Om deze risico’s te voorkomen worden dode vissen zo snel mogelijk verwijderd.
In sommige gevallen, wanneer de oorzaak van de vissterfte ook een risico vormt voor de volksgezondheid (bijv. verontreiniging of toxische algenbloei), worden waarschuwingsborden geplaatst.
Wat doet het waterschap om vissterfte te voorkomen?
Om vissterfte te voorkomen kunnen verschillende maatregelen worden genomen. Op sommige locaties wordt effluentwater in gebieden ingelaten om sloten / wateren op peil te houden. Hierbij wordt rekening gehouden met de kwaliteit van het effluentwater. Bij lage waterpeilen warmt het water sneller op, waardoor de kans op algenbloei en daarmee zuurstofloosheid ook toeneemt. Bij lage waterpeilen neemt daarnaast het aandeel van brak kwelwater toe, waardoor het water brakker wordt en zoetwatervissen in de problemen kunnen komen.
Wat merken omwonenden ervan?
Bij vissterfte worden de vissen geruimd, worden er metingen gedaan en indien nodig waarschuwingsborden geplaatst. Daarnaast kan er tijdelijk enige geurhinder ontstaan.
Wat kunnen omwonenden doen? Bijvoorbeeld: melding maken?
Wanneer dode vissen worden waargenomen kan dit worden gemeld bij het waterschap, de gemeente (in bebouwd gebied) of de betreffende terreinbeheerder (Stichting het Zeeuwse Landschap, Staatsbosbeheer, Natuurmonumenten)
